(via Fabian Gonzalez)
Always na lang. Everytime na pupunta ka sa bahay lagi ka na lang hapon dumating. Minsan gabi pa. Papaasahin mo ko sa text mo tapos wala din. Late ka pa din. Dadaanin mo nanaman ako sa suhol tapos mapapa-okay nanaman ako.
Alam mo yung badtrip dun? Yung nasasayang yung oras ko sa kakahintay? Yung napapagod ako sa wala. Yung tipong uubusin ko lang yung oras ko sa internet pero yung totoo inaantay lang kita dumating. Regardless kung may dala ka para sa’ken o wala.
Alam mo yun? Yung tipong gusto ko sana may magawa tayo habang may araw pa. Kaso pag dating mo madilim na.
Yung tipong sana alam mong hindi ako pumasok kasi may sakit ako atsaka inaantay kita. Oo, inaantay kita.
Kamusta naman kasi? Pag dating mo dito anong oras na? Mamaya maya uuwi ka na. Ilang oras lang o minuto. Manunuod lang tayo tapos uuwi ka na. Ano yun?
Mag dedeliver ka lang ng pasalubong, pag katapos ng ilang upo… wala na.
Sana alam mo din na hindi ako natutuwa sa kakaantay sa’yo. Oo dumadating ka nga. Pero ako? Dadating din yung oras na mapapagod din ako sa kakaantay sayo.
Sana alam mo yan. Kasi sobrang pikon na pikon na ako. Nag sasawa na ko. SA KAKA-ANTAY SA WALA. TANG INA MAKARAMDAM KA NAMAN.

(Source: cheezeup)
(Source: lovequotesrus)

(Source: embarnhill)

I don’t believe in failure. Because simply by saying you’ve failed, you’ve admitted you attempted. And anyone who attempts is not a failure. Those who truly fail in my eyes are the ones who never try at all. The ones who sit on the couch and whine and moan and wait for the world to change for them.
ABOUT
Following